Multikulti w teatrze: kochajmy Afrykę, plujmy na Polskę

/ fot. Bartek Warzecha/ www.wteatrw.pl

Najnowszy spektakl Wrocławskiego Teatru Współczesnego „Pani Furia” w reżyserii Krzysztofa Czeczota mógł być ciekawym głosem w dyskusji na temat aktualnej polityki otwartych granic państw zachodu, pokazującym brutalną rzeczywistość życia imigrantów jako obywateli drugiej, trzeciej czy czwartej kategorii, a stał się niespójnym bełkotem ukazującym morze pogardy dla Polaków mających czelność być katolikami i patriotami.

„Pani Furia” powstała na podstawie sztuki od lat mieszkającej w Belgii Grażyny Plebanek, za którą została nagrodzona we wrocławskim konkursie teatralnym Strefy Kontaktu. Osadzona w Brukseli historia pokazująca m.in. niebezpieczeństwa niekontrolowanego napływu imigrantów do nieprzygotowanej na to ani społecznie ani politycznie czy ekonomicznie Europy opowiedziana jest z punktu widzenia imigrantki z Konga – Ali (w tej roli Dominika Klimaty). Jej opowieść jest mocnym punktem spektaklu, gdyż stawia m.in. istotne pytania o obłudną i okrutną wręcz politykę państw zachodnich. Politycy zachęcają obywateli całego świata do zamieszkania w Europie, po czym, kiedy ich już przyjmą z otwartymi rękoma, spychają ich do rynsztoka, nie próbując nawet zapewnić im godnego życia.

Opowieść Ali zmusza do zastanowienie się nad losem zwykłego człowieka, nad ofiarami wielkiej polityki. Mogłaby stać się punktem wyjścia w dyskusji o zasadność otwarcia granic w przypadku nieprzygotowanego na to społeczeństwa, pokazując jak to wygląda w Belgii - kraju, gdzie już nie ma z tej sytuacji odwrotu. Do oryginalnego tekstu pisarki scenarzystka Jadwiga Juczkowicz dopisała jednak nowy wątek: polskiej dziewczyny Anielki (Katarzyna Pilichowska) i jej problemów tożsamościowych, który w nie do końca zrozumiały sposób miał wzmocnić proimigracyjny wydźwięk sztuki Plebanek. Anielka wychowywana jest samotnie przez despotyczną matkę, uważającą się za katoliczkę, patriotkę, która narzuca dziewczynie swój światopogląd. Ta początkowo się przeciwko temu buntuje, aby na koniec przystąpić do skrajnego ugrupowania nacjonalistycznego, co według twórców przedstawienia ma być logicznym następstwem wartości przekazywanych jej przez matkę. Jak się szybko okazuje wątek ten całkowicie psuje dobrze zapowiadającą się sztukę, a zamiast pochylenia się nad realnymi problemami polskiej rzeczywistości widz otrzymuje miernej jakości kabaret wyśmiewający wartości istotne dla większości Polaków, niekoniecznie tych z obozu dobrej zmiany. W ten sposób po raz kolejny teatr stał się miejscem zarezerwowanym tylko dla tych, którzy z niejasnych zapewne i dla siebie samych powodów śmieją się słysząc o katolikach, rzezi na Wołyniu, ekshumacji szczątków żołnierzy pomordowanych przez NKWD i chęci odczuwania dumy z powodu historii swojego kraju.

Po obejrzeniu tego i dobrze zagranego i dobrze wyreżyserowanego, a jednak zmarnowanego przedstawienia nasuwa się przede wszystkim jedno pytanie: jaki sens ma pochylanie się nad problemami kulturowymi narodów afrykańskich, nad ich historią, tradycjami i opowieściami, przy jednoczesnym totalnym wyszydzaniu i odrzucaniu swojej własnej kultury i tożsamości? Dlaczego jednym należy współczuć, należy ich podziwiać, a drugimi, którzy są tuż obok nas, trzeba pogardzać? Czy to na tym ma polegać ta multikulturalna tolerancja?

Dobromiła Wrońska

Tagi
Wczytuję komentarze...

Tak było w zeszłym roku. Teraz też bądźcie z nami! Zapraszamy na piknik patriotyczny

Tak było w zeszłym roku / fot. Tomasz Adamowicz/Gazeta Polska

Zapraszamy na festyn patriotyczny „Nam twierdzą będzie każdy próg” 15 sierpnia o godz. 18.30 na plac Teatralny w Warszawie. Wstęp wolny!

Na scenie pojawią się: Krzysztof Cugowski, Jerzy Grunwald, Dariusz „Maleo” Malejonek czy Dariusz Kowalski. W programie koncertu, który wraz z Anną Popek poprowadzi Jan Przemyłski, znalazły się piosenki o wolności i umiłowaniu ojczyzny oraz te opowiadające o polskim bohaterstwie. Będzie to kolejny niezwykle radosny pokaz patriotyzmu.

Wspólne śpiewanie tworzy wyjątkową więź między ludźmi, niesamowicie integruje. Taka forma świętowania buduje też nasz patriotyzm, ten dobrze rozumiany. Jak mówił św. Jan Paweł II, żeby to była miłość do ojczyzny, a nie nienawiść do obcych

– powiedział „Codziennej” Darek „Maleo” Malejonek. Artysta wykona utwór Jacka Kaczmarskiego „Arka Noego” oraz autorską piosenkę „Pytanie” inspirowaną wierszem Tadeusza Gajcego. „Martwe morze”, „Jest taki samotny dom” i „Legiony” to natomiast utwory, które zaśpiewa Krzysztof Cugowski. Podczas ostatniego festynu rodzinnego, który odbył się na pl. Teatralnym 3 maja, publiczność nie dała muzykowi zejść ze sceny bez bisu. 

3 maja, 15 sierpnia i 11 listopada to nasze największe święta narodowe. Każdy Polak powinien je szanować i obchodzić z właściwym podejściem. A śpiewanie jest najlepszym i ponadpolitycznym sposobem świętowania

– powiedział „Codziennej” Krzysztof Cugowski.

Dziś, 14 sierpnia 2018 r., do „Gazety Polskiej Codziennie” dołączony jest śpiewnik patriotyczny. Zachęcamy, by na plac Teatralny udać się z numerem „Codziennej” i przyłączyć się do wspólnego śpiewania utworów patriotycznych. Śpiewnik będzie także rozdawany bezpłatnie podczas festynu. Organizatorami wydarzenia są Fundacja Niezależne Media oraz Narodowe Centrum Kultury.

Koncert medialnie wspierają: Polska Agencja Prasowa, Trójka Polskie Radio, TVP2, Radio dla Ciebie, Telewizja Republika, tygodnik „Gazeta Polska”, dziennik „Gazeta Polska Codziennie”, portal Niezalezna.pl.

Źródło: GPC, niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl